Ofhängeg vun de Charakteristike vun der Krankheet, ënnerscheeden Dokteren verschidden Aarte vun Diabetis mellitus. All si gi begleet vun enger Erhéijung vun der Bluttzockerkonzentratioun, awer ënnerscheede sech an der Etiologie an der Entwécklungsmechanismus. D'Approche fir eng korrekt a qualitativ héichwäerteg Behandlung vun der Pathologie hänkt dovun of.
Typ 1 Diabetis
Virdrun hunn d'Dokteren Standardarten vun Diabetis identifizéiert - éischt an zweet. Et ass elo bekannt datt et aner Forme vun der Krankheet sinn, déi géint den Hannergrond vu manner geféierleche Krankheeten virukommen. Wéi och ëmmer, traditionell fänkt d'Studie vun der Pathologie mat der Insulin-ofhängeger Form vun der Krankheet un.
Typ 1 Diabetis mellitus ass eng endokrine Krankheet déi bei jonke Leit progresséiert (bis 30 Joer). Et ass heiansdo ganz schwéier déi exakt Ursaach vu sengem Optriede z'identifizéieren. Et gëtt ugeholl datt d'Haapt provozéierend Faktoren sinn:
- Hereditär Prädisposition. Et gouf klinesch bewisen datt bei Kanner vun Elteren mat Diabetis d'Chance fir d'Krankheet z'entwéckelen bedeitend eropgeet;
- Autoimmun Krankheeten. Duerch klinesch Studien konnt festgestallt ginn datt an der Entwécklung vun der Bauchspaicheldrüs Dysfunktion Schied un hirer Struktur duerch eegene Immunzellen ganz dacks eng Schlësselroll spillt;
- Viral Invasioun. De genaue Pathogen deen den Typ 1 Diabetis verursaacht ass net identifizéiert. Wéi och ëmmer, et gëtt ugeholl datt d'Penetratioun vun engem auslänneschen Organismus zu enger Verännerung vun der Zellstruktur féiert, an dann eng Kaskade vun Autoimmunreaktiounen verursaacht.
Malignant Neoplasme vu verschiddene Lokalisatioun kënnen och provozéierend Faktoren fir d’Entwécklung vun der Krankheet ginn. De Grond läit am selwechte Versoen vum Immunsystem vum Kierper.
Si gëtt hinnen eng "friem". E Selbstzerstéierungsmechanismus gëtt gestart mat weiderer Stéierung vum Fonctionnement vum Organ. D'Resultat ass bal komplett Doud vu Bauchspaicheldrüs B Zellen.
Absolut oder deelweis Insulinmangel geschitt. Glukose gëtt net absorbéiert a bleift fräi am vaskuläre Bett zirkuléieren, wat de Fonctionnement vun all Organer a Systemer vum mënschleche Kierper stéiert.
Typesch Symptomer vum Typ 1 Diabetis: +
- Polydipsie - konstante Duuscht;
- Polyphagie – Honger, dacks Wonsch ze iessen;
- Polyurie – d'Bildung vun enger grousser Quantitéit Urin, eng Erhéijung vun der Unzuel vun Reesen op d'Toilette;
- Allgemeng Schwächt;
- Kierpergewiicht reduzéieren;
- Sekundär Symptomer verbonne mat Komplikatiounen.
Et bleift interessant datt déi traditionell Zeeche vun der Krankheet nëmme virukommen wann ongeféier 80% vun all verfügbare B Zellen vun der Bauchspaicheldrüs komplett zerstéiert sinn. Déi reschtlech 20% kënnen de Mangel vum Hormon fir eng gewëssen Zäit kompenséieren andeems se hir Aarbecht verbesseren.
Typ 2 Diabetis
Typ 2 Diabetis mellitus ass eng net-Insulin-ofhängeg Krankheet. Et geschitt traditionell an Mëttelalter an eeler Leit. Et ass déi allgemeng Form vu Pathologie.
Laut Statistike falen ongeféier 90% vun all Diagnosen vun Diabetis mellitus speziell op seng zweet Form. Et gëtt als méi gënschteg fir Patienten ugesinn an ass relativ einfach ze korrigéieren.
Et ass onméiglech komplett vun Diabetis z'erhalen, awer et ass méiglech d'Liewensqualitéit ze verbesseren an de Kohbhydratmetabolismus ze stabiliséieren.
D'Haaptpathogenetesch Feature vun der "séisser" Krankheet vun der zweeter Aart bleift déi simultan Entwécklung vun Hyperglykämie, souwéi Hyperinsulinemie. D'Bauchspaicheldrüs produzéiert normal oder erhéicht Quantitéiten vum Hormon, awer et huet keen Effekt.
De Grond dofir ass d'Pathologie vun de Rezeptoren, déi op de Stoffer vun de periphere Organer lokaliséiert sinn. Si kënnen den Insulin net "gesinn", sou datt se keng Glukos absorbéieren.
Dëst féiert zu enger Erhéijung vun der funktioneller Aktivitéit vun der Bauchspaicheldrüs mat spéider Ausschöpfung. Beim Fehlen vun enger adäquat Behandlung fir d'Krankheet kann et komplizéiert ginn duerch absoluten Insulinmangel. Esou Patienten brauchen Hormoninjektiounen.
D'Ursaachen vum Typ 2 Diabetis sinn:
- Obesitéit;
- Hormonell Stéierungen;
- Allgemeng Pathologie vum Metabolismus;
- Stress Faktoren;
- Autoimmun Krankheeten.
D'Krankheet ass begleet vun traditionelle Symptomer. Wéi och ëmmer, d'Krankheet progresséiert géint den Hannergrond vun iwwerschësseg Kierpergewiicht. Fir d'Behandlung gëtt eng speziell Ernährung an doséiert kierperlech Aktivitéit benotzt. Nëmme wann d'Methoden net effikass sinn, gi Glukos-senkende Agenten benotzt.
Déi uewe beschriwwen Aarte vun Diabetis sinn déi heefegst. Den Ënnerscheed tëscht hinnen bestëmmt déi verschidde Approche fir Krankheeten ze behandelen.
Déi zwou Aarte vun Diabetis an hir Differenzen baséieren op de pathogenetesche Mechanismus vun der Entwécklung vun der Krankheet. Rechtzäiteg Diagnostik a richteg ausgewielte Behandlung hëlleft de Kohbhydratmetabolismus ze stabiliséieren, wéi och d'Liewensqualitéit vum Patient ze verbesseren.
Gestational Diabetis
Eng Form vun der "séisser" Krankheet ass gestational Diabetis mellitus. Et entwéckelt sech bei schwangeren Fraen géint den Hannergrond vun hormonellen Verännerungen am Kierper. Déi meescht Oft ass d'Pathologie transient an der Natur a verschwënnt ouni Spuer no der Gebuert vum Puppelchen.
Laut Statistiken leiden ongeféier 3-6% vun de Fraen aus dësem Problem während der Schwangerschaft. Trotz der Tatsaach datt dës Form vun Diabetis eleng verschwënnt, ass et e Signal datt de Kierper vum Patient predisponéiert ass fir Diabetis z'entwéckelen.
Ganz oft, Fraen, déi esou eng Krankheet leiden schlussendlech entwéckelen Symptomer vun der zweeter Zort vun "séiss" Krankheet. Dofir ass et wichteg ze diagnostizéieren an d'Behandlung vun der Pathologie fristgerecht ze starten.
Stéierunge vum Kohlenhydratmetabolismus während der Schwangerschaft gi begleet vun engem traditionelle Set vu Symptomer. De Problem bedroht net nëmmen d'Gesondheet vun der Mamm, mä och de Puppelchen. Et kann duerch déi folgend Komplikatioune verschlechtert ginn:
- Polyhydramnios;
- Massive Puppelchen Gréisst (grouss Fetus). Wéinst deem erhéicht de Risiko vu Verletzungen während der natierlecher Gebuert;
- Entwécklungsstéierunge vum Puppelchen (Mängel vun eenzelne Organer, ganz Systemer);
- Intrauterin Infektioun;
- Et besteet en héije Risiko fir Diabetis bei engem Kand no der Gebuert z'entwéckelen.
Déi geféierlechst ass Hyperglykämie vun der Mamm am éischten Trimester. Zu dëser Etapp synthetiséiert d'Kand nach net säin eegent Insulin. Et kritt iwwerschësseg Glukos aus dem Kierper vun der Mamm, awer d'Hormon ass net fäeg a säi Bluttkrees penetréieren.
Sou en Ungleichgewicht ass voll mat der Bildung vu schlëmmen Mëssbildungen, déi heiansdo den intrauterine Doud vum Fetus verursaacht. Insulin gëtt benotzt fir Pathologie ze behandelen. Antihyperglykämesch Medikamenter ginn ausgeschloss wéinst dem negativen Impakt op d'Kand.
Et gëtt e separat Konzept vun der Manifestatioun vun Diabetis mellitus während der Schwangerschaft. Bei Fraen, déi un der Krankheet leiden, awer gutt kompenséieren, kann et sech mat neier Kraaft entwéckelen. No der Gebuert verschwënnt dës Pathologie net. Et ännert nëmmen d'Natur vu sengem Flow.
Sekundär Diabetis
Et gi Forme vun diabetesche Pathologien, déi sech géint den Hannergrond vun anere Krankheeten entwéckelen. Jidderee vun hinnen huet seng eege Charakteristiken a kënnen däitlech etiologesch vun traditionelle Varianten vun der Krankheet ënnerscheeden.
E puer Aarte vun Diabetis ginn hei ënnen beschriwwen.
Bauchspeicheldrüs Diabetis
D'Pathologie baséiert op direktem Schued un de Bauchspeicheldrüs Parenchym. D'Krankheet kann duerch akuten a chronesche Prozesser verursaacht ginn. Et gëtt Zerstéierung vun Organzellen mat der Entwécklung vum absoluten Insulinmangel.
Typesch Grënn fir dës Situatioun sinn:
- Schwéier Alkoholvergëftung;
- Laangfristeg Benotzung vu Medikamenter mat gëftege Effekter op d'Bauchspaicheldrüs;
- Vergëftung mat besonnesch gëftege Verbindungen;
- Trauma oder Chirurgie.
Am Fall vu kierperlecher oder chemescher Zerstéierung vu Bauchspeicheldrüszellen, geet dat klinescht Bild weider, net anescht wéi Typ 1 Diabetis. Parallel ginn Symptomer vun der Insuffizienz vun der exokriner Funktioun vum Uergel bäigefüügt. De Verdauungsprozess leiden.
D'Behandlung baséiert op Ersatztherapie. De Patient muss Insulin an Enzyme benotzen fir d'verluer Organfunktioun ze kompenséieren.
Wolfram Syndrom
Schwéier genetesch Pathologie, déi vum Fortschrëtt vun dräi schwéiere Krankheeten op eemol begleet gëtt:
- Diabetis mellitus;
- Diabetis Insipidus;
- Optesch Nerve Atrophie.
Keng effektiv Therapie ass nach erfonnt ginn. Patienten mat dëser Form vu Kohlenhydratmetabolismusstéierunge liewen selten iwwer 30 Joer. Déi Haaptursaach vum Doud ass Nierenausfall verursaacht duerch diabetesch Nephropathie.
Jiddereng vun den uewe genannten Aarte vun Diabetis huet seng eege Charakteristiken an Zeechen. D'Approche fir eng spezifesch Pathologie ze behandelen ass ënnerschiddlech. Fir déi optimal Behandlungsoptioun ze wielen, ass et néideg d'Ursaach vun der Krankheet genau ze bestëmmen.
Aner Forme vun Diabetis
Et ass net néideg fir gewéinlech Patienten en déiwe Verständnis vun den Aarte vu "séiss" Krankheet ze hunn. Si mussen déi zwou Haaptforme vun der Krankheet erënneren, Methoden fir hiren eegene Zoustand ze kontrolléieren. Selbstkontrolle bleift de Schlëssel zum Wuelbefannen vun esou Patienten.
Wéi och ëmmer, vill Diabetiker kënnen un Informatioun iwwer aner Forme vun der "séiss" Krankheet interesséiert sinn, déi net ëmmer mat den traditionelle Mechanismen vu senger Progressioun verbonne sinn. No der WHO Klassifikatioun sinn et e puer Haaptgruppen vun dëser Pathologie:
- Diabetis, verursaacht duerch eng Verletzung vum genetesche Material, wat begleet gëtt vun enger falscher intrauteriner Entwécklung vun Insulin-produzéierende Zellen;
- Eng Krankheet déi duerch chemesch Verännerungen an der Struktur vum Hormon selwer fortgeet. Et gëtt net effikass;
- Endokrinopathie féiert zu enger verstäerkter Resistenz vu periphere Stoffer géint d'Effekter vum Hormon. Dëst sinn Cushings Syndrom, gëfteg Goiter, an dergläiche;
- Ganz selten Autoimmunforme vu Pathologie, begleet vu behënnerte Kohlenhydratmetabolismus.
Diagnos vun Krankheeten ass heiansdo ganz schwéier. Besonnesch wann d'Krankheet op enger Mutatioun oder Schied un d'genetesch Material baséiert. An dësem Fall gëtt d'Behandlung reduzéiert fir den Zoustand vum Patient duerch symptomatesch Therapie ze stabiliséieren.
D'Effektivitéit vun esou Erhuelung ass selten zefriddestellend.
Prediabetes (latent Form)
Eng vun den Optiounen fir d'Entwécklung vun der Krankheet bleift Prediabetes oder eng latent Form vun der Krankheet. Elo ass et relativ schwéier dës Form vu Pathologie präzis ze klassifizéieren wéinst verschiddene Meenungen iwwer seng Entwécklung.
D'Haaptpathogenetesch Feature vu Prediabetes bleift d'Präsenz vun enger Tendenz fir de Kohbhydratmetabolismus ze stéieren an der Verontreiung vu ausgeprägte klineschen Symptomer. Hyperglykämie ka scho am Blutt registréiert ginn, awer traditionell Zeeche sinn nach net opgetaucht.
D'Gefor vun esou enger Entwécklung läit an der grousser Chance fir d'Progressioun vun der Krankheet op Typ 2 Diabetis. Ouni adäquate Behandlung wäert d'Krankheet weider entwéckelen wéi den Zoustand vum Patient verschlechtert.
Déi provozéierend Faktore vun der latenterer Form vun Diabetis sinn:
- chronesch Stress;
- Obesitéit;
- Verletzung vu metabolesche Prozesser;
- Hormonell Ungleichgewicht;
- Schlecht Gewunnechten.
Eng wichteg Feature vun dëser Form vu Pathologie bleift eng gutt Prognose mat fristgerechter Behandlung. Wann Hyperglykämie festgestallt gëtt, sollt Dir direkt en Dokter konsultéieren.
An deene meeschte Fäll ass et an de fréie Stadien genuch fir eng Diät ze verfollegen (niddereg Kuelenhydrater, Fette), eng präventiv kierperlech Erzéiung ze engagéieren an d'Alldag ze normaliséieren. Antihyperglykämesch Medikamenter ze huelen ass nëmme noutwendeg wann d'Situatioun weider verschlechtert.
D'Verstoe vu verschiddene Forme vun Diabetis hëlleft Dokteren a Patienten besser Glycemie ze kontrolléieren. Fir Bluttzockerspigel ze stabiliséieren, musst Dir net ëmmer Insulin injizéieren. Et ass wichteg d'Ursaachen vun der Krankheet an der Zäit ze verstoen an déi optimal Behandlung ze wielen.